Çıkmaz Sokak



          Birbirini göremeyen iki suretti aşkımız artık çıkmaz sokaklarda. Yanyana fakat birbiriyle kesişmeyen çıkmaz sokaktık senle ben. Sesimizi duyuyor ve birbirimizi hissediyorduk fakat belki binalar belki ağaçlar belki de tüm stabilize varlıklar ve duygular, engel oluyordu elimizin elimizi çözülmeyecek düğümle tutmasına, kalbimizin kalbimize sıkıca sarılmasına, hayatlarımızın tüm gücüyle diğer hayatlarla kavgaya tutuşmasına..

          Çığlık çığlığaydı haykırışlarımız ve aşk yakamıza yapışmıştı adeta, özlem duygusu işin içine girdiği vakit çıkamaz olmuştuk bu buhrandan. Haykırışlarımızı, aşkımızı ve birbirimize duyduğumuz özlemi pi sayısıyla çarpıp çıkan sonucun karekökünü alan yaşam, bizi tümden gelip tüme varan bir insan ya da adını bilmediğimiz yahut adını koyamadığımız bir olgu mutasyonuna çevirmeye ant içmişti sanki. Birbirimizi ararken sarfettiğimiz çaba bizi bitkin bir yabancıya dönüştürmüş, bağırış ve çağırışlarımız yerini yakarışlara bırakmıştı. Artık duyamıyorduk birbirimizi ya da tıkamıştık kulaklarımızı kimbilir fakat duymamıza mani olan herneyse ondan geriye saymaya başlamış ve yenilmemizi izlemeye gelen insanlara dönüp sağ elini en yükseklere kaldırıp, kibirli bir şekilde insanları selamlamayı başarmıştı yüzündeki o ukala ve ikiyüzlü gülümsemesiyle..

          Aşkı vaaz edenler hep aşkı kaybedenlerdir. Vasat insanların yaşamları ve aşkları da vasattır. Bizim yaşamaya kıyamadığımız yaşamımızı, gelişigüzel bir kenara fırlatıp, yıllarca çatı aralarında unutulmuş bir sandalye yahut tozlu raflarda sırasını bekleyen yapayalnız bir kitap gibi sıradanlaştırmıştı bu yaşama stabilize bir şekilde hüküm sürmeyi adet edinmiş insanlar ve hayatlar.

          Bu kalabalık şehirde artık yalnızlığı seveceğiz ikimiz de. Aşk iki kişilik olmaktan çıktı artık. Kalp kan pompalamaktan bile aciz duruma düşmüş ve insanlar, mutsuzluklar üzerinden mutluluk rantını kapmak için mahşer yeri kalabalığında birbirini ezmeye başlamışsa eğer, aşk hayata karşı savaşı kaybetmiş ve bizim savaşımız, çabamız boşunadır olmayacaktır hiç birşey elimizde kayda değer..

          Çıkmaz sokaklarda bir duvar yerine açılır bir kapı çıkarsa karşına eğer işte o zaman seninle olamamanın ızdırabından ve sensiz geçen günlerin verdiği kederden ölmeye değer. Fani dünyada baki sevgimize..