Ölüm Sana Hiç Yakışmadı S.E.

          Haziranın ilk haftası sözleşmiştik halbuki.. Ölüm sana hiç yakışmadı.
          Yaşarken söylediklerin hayat dersi niteliğindeydi, ölümün de ansızın geldi ve bize yaşamla ölüm arasında o çizgiyi öğretmiş oldun böylelikle. Hiç unutmam, bir gün demiştin ki bana; niye testinin şekliyle ilgilenip oradan oraya savrulasın ki, bırak testinin şeklini, suyu ara! Onlarca sayfa yazılabilirdi belki de bu cümlenin üstüne..
          Aşk ve sevgi doluydu yüreğin.. Bu iki konu mevzu bahis oldu mu gözlerin ışıldar, aşkın anlamını insanların anlamsızlaştırdığından yakınır ve öyle aşklar vardır ki ateşler bile yakamaz o aşkı, çünkü o maşuğun içindeki yangın alevlerin bile canını yakar derdin.
          Hayat doluydun ve ona sımsıkı bağlıydın. Yaşına, çelimine bakmadan ailenin tüm sorumluluğunu üstlendin. Omuzlarının kaldıramayacağın yükleri sırtladın omuzuna fakat bundan hiç şikayetçi olmadın ve o güzel gözlerin, saçtığın gülücükler hep pozitif enerji saçtı etrafına. Aileni birarada tutmak için savaştın fakat ölümün de talihsiz bir şekilde ailenin elinden oldu.
          Benim ailem herşeyim onlar benim canlarım işte ben o yüzden ölemiyorum dedin,  can damarından vurdu felek. Benim asıl güzelliğim kalbimin güzelliği, kalbim benim senedim, ben kalpsizlerden olamam dedin, kalbinden vurdu seni kader. Restin en asil halidir suskunluk dedin, sonsuz bir suskunluğa itti seni hayat..
          Sen artık bir meleksin selinim, ağlamıyoruz kanatların ıslanmasın diye. Unutma ki, olur da bir gün yeryüzüne inip bizi ziyaret etmeye karar verirsin diye, kapımız penceremiz hep senin için açık kalacak ve kalbimizin perdeleri senin için hep güzel ve hep sevgi dolu olacak..
          Artık tüm dualarımız seninle.. Ne seni ne de o güzel ve içten gülüşünü unutmayacak kimse.. Nur içinde yat Selin ERFINDIK..

İlk Aşkım

        Bizi doğurdu, yemedi yedirdi, içmedi içirdi ve üstelik 9 ay karnıda taşıdı. Annelerimiz bu fedakarlıkları yaparken henüz biz çok küçüktük. Büyüdük birşeyler değişti mi peki, kesinlikle hayır hala el üstünde tutuyorlar ve bizi büyük bir aşk ve şevkle sürekli kol kanat geriyor, biz farkına varalım ya da varmayalım şefkat dolu gözlerle izimizi sürüyorlar.
         
         Ben hem anneler gününü hem de sevgililer gününü annemle beraber kutluyorum çünkü hem annem hem de aşkım. Ben annemin ilk göz ağrıyım, o da benim ilk aşkım. İlkler unutulmazdır. Bizi, ilk kez büyük bir aşkla ve sevgiyle kucaklayan, geceleri bizim için uykusuz kalan, en ufak bir homurdanma olmadan her işimize koşan annemiz ilk aşkımız olmayı da hakediyor. Anneler sevgiliniz gibi trip atmaz. Eve gelirsiniz yemek hazırdır. Ders çalışırsınız, hasta olursunuz ya da en basiti yorgunsunuzdur yediğiniz önünüze yemediğiniz arkanıza gelir. Ama bazen siz bir annenize bir bardak su getirmekten yoksunsunuzdur. O buna aldırış bile etmez unutur gider. Sevgiliniz yeri gelir bir yıl önce şunu yapmıştın hatırladın mı der donar kalırsın. Trip atmadan, her türlü olumsuzluğu unutma yolunu giderek karşılıksız seven annelerimizin bize olan aşkı, aşkların en büyüğüdür.
             
        Anneler bizim en önemli varlığımızdır. Onlar bize en büyük hediye yaratanın büyük bir armağanıdır. Annelerimiz hayattayken onların değerini bilelim onlara sımsıkı sarılalım ve sevgimizi sakınmadan çekinmeden onlara göstermeye gayret edelim, sadece bugün değil hergün. Çünkü yarın çok geç olabilir..